امیدوارم که همواره حالتون خوب باشه و در هر حال و هر جا موفق باشید میدونید اومدم آخرین پست وبلاگم رو بذارم و این وبلاگ رو واسه همیشه بایگانی کنم چون دیگه واسه همیشه دارم نت رو میذارم کنار فقط یه خواهش دارم دعام کنید بتونم بدون وجود دوستای خوبی مثل شما زندگی خوبی داشته باشم آخه میدونید دارم تو زندگیم خونه تکانی میکنم واسه زندگیه آیندم باید از خیلی چیزا بگذرم و خیلی چیزا رو بدست بیارم فقط واسم دعا کنید.

همتون رو دوست دارم و قول میدم که فراموشتون نکنم.

التماس دعا.

یا حق.

در آخر یه شعر قشنگ که من خیلی دوستش دارم و یه جورایی بزرگترین آرزوم تو زندگیم هست.

خداوندا   

خداوندا اگر داشتن اسیر بودنم میکند ندارم کن

خداوندا اگر کاشتن ذلیل چیدنم میکند بیکارم کن

اگر که اندیشه خیانت به یاران بر سرم افتاد بر سر دارم کن

اگر به لحظه غفلتی درافتادم قبل از سقوط هشیارم کن

اگر رنج بیماران لحظه ای از سرم بیرون رفت سخت و بی ترحم بیمارم کن

خداوندا خارم کن اما مردم آزارم نکن

خداوندا خارم کن اما مردم آزارم نکن

بچه ها امیدوارم که به همه اون چیزایی که میخواهید برسید ما رو هم حلال کنید

سلام به همه دوستای گلم.                 

حالتون چطوره؟

عیدتون مبارک باشه ایشالا.

امیدوارم که سالی پر برکت واستون باشه و تو این سال همه آرزوهاتون برآورده بشه و همتون به کمال برسید آمین.

راستش خیلی وقته تصمیم دارم آپ کنم ولی واقعیت نه وقتش رو داشتم و نه حسش رو شما به بزرگیه خودتون ببخشید.

راستی این پستم رو اختصاص دادم به چندتا قطعه ادبی که امیدوارم بخونید و حداقل از خوندنش ناراحت نشید در ضمن نظرای قشنگتون رو از من دریغ نکنید منتظرم.

روزی روزگاری پسرک فقیری زندگی می کرد که برای گذران زندگی و تامین مخارج تحصیلش دستفروشی می کرد.از این خانه به آن خانه می رفت تا شاید بتواند پولی بدست آورد.روزی متوجه شد که تنها یک سکه 10 سنتی برایش باقیمانده است و این درحالی بود که شدیداً احساس گرسنگی می کرد.تصمیم گرفت از خانه ای مقداری غذا تقاضا کند. بطور اتفاقی درب خانه ای را زد.دختر جوان و زیبائی در را باز کرد.پسرک با دیدن چهره زیبای دختر دستپاچه شد و بجای غذا ، فقط یک لیوان آب درخواست کرد.
دختر که متوجه گرسنگی شدید پسرک شده بود بجای آب برایش یک لیوان بزرگ شیر آورد.پسر با طمانینه و آهستگی شیر را سر کشید و گفت : «چقدر باید به شما بپردازم؟ » .دختر پاسخ داد: « چیزی نباید بپردازی.مادر به ما آموخته که نیکی ما ازائی ندارد.» پسرک گفت: « پس من از صمیم قلب از شما سپاسگذاری می کنم»
سالها بعد دختر جوان به شدت بیمار شد.پزشکان محلی از درمان بیماری او اظهار عجز نمودند و او را برای ادامه معالجات به شهر فرستادند تا در بیمارستانی مجهز ، متخصصین نسبت به درمان او اقدام کنند.
دکتر هوارد کلی ، جهت بررسی وضعیت بیمار و ارائه مشاوره فراخوانده شد.هنگامیکه متوجه شد بیمارش از چه شهری به آنجا آمده برق عجیبی در چشمانش درخشید.بلافاصله بلند شد و بسرعت بطرف اطاق بیمار حرکت کرد.لباس پزشکی اش را بر تن کرد و برای دیدن مریضش وارد اطاق شد.در اولین نگاه اورا شناخت.
سپس به اطاق مشاوره باز گشت تا هر چه زود تر برای نجات جان بیمارش اقدام کند.از آن روز به بعد زن را مورد توجهات خاص خود قرار داد و سر انجام پس از یک تلاش طولانی علیه بیماری ، پیروزی ازآن دکتر کلی گردید.
آخرین روز بستری شدن زن در بیمارستان بود.به درخواست دکتر هزینه درمان زن جهت تائید نزد او برده شد.گوشه صورتحساب چیزی نوشت.آنرا درون پاکتی گذاشت و برای زن ارسال نمود.
زن از باز کردن پاکت و دیدن مبلغ صورتحساب واهمه داشت.مطمئن بود که باید تمام عمر را بدهکار باشد.سرانجام تصمیم گرفت و پاکت را باز کرد.چیزی توجه اش را جلب کرد.چند کلمه ای روی قبض نوشته شده بود.آهسته انرا خواند:
«بهای این صورتحساب قبلاً با یک لیوان شیر پرداخت شده است»

 خدا همیشه کنارته فقط لازمه حواستو به کا بیندازی.

به من بگو

مدت زیادی از تولد برادر سِکی کوچولو نگذشته بود . سِکی مدام اصرار می کرد به پدر و مادرش که با نوزاد جدید تنهایش بگذارند .
پدر و مادر می ترسیدند سِکی هم مثل بیشتر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و بخواهد به او آسیبی برساند . این بود که جوابشان همیشه نه بود . اما در رفتار سِکی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم برای تنها ماندن با او روز به روز بیشتر می شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصمیم گرفتند موافقت کنند .
سِکی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالای در باز مانده بود و پدر و مادر کنجکاوش می توانستند مخفیانه نگاه کنند و بشنوند . آنها سِکی کوچولو را دیدند که آهسته به طرف برادر کوچکترش رفت. صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : نی نی کوچولو ، به من بگو خدا چه جوریه ؟ من داره یادم میره !

                                                                                                                   «آن میلمن»

ببخشید اگه دیر آپ میکنم باور کنید همین الان هم دزدکی دارم آپ میکنم آخه وقت ندارم.

میدونید چند وقت پیش یه دوست به نام سارا از من خواست که درباره گل و محبوبترین گل بنویسم یه وقت فکر نکنید یادم رفته بود نه من این موضوع رو تویه سایت کلوب به نظر سنجی گذاشتم تا ببینم تو جامعه ما چه گلی محبوبتر از همه هست که به نتایج زیر رسیدم من اونا رو مینویسم امیدوارم که آبجی سارا به مقصودش رسیده باشه.

کلا ۱۷ نظر داده شده که به ترتیب زیر هست.

گل رز  ۱۰ نظر                                                             

گل یخ ۲ نظر                                                                 

گل میخک ۲ نظر

گلهای نرگس ِلیلیوم ِمریم و یاس هر کدوم ۱ نظر.            

پس احتمالا گل رز محبوبترین گل تو جامعه ماست ولی اگه لطف کنید و شما بگید گل مورد علاقه شما چیه به نتایج بهتری میرسیم.

التماس دعا.

یا حق.

امیدوارم که حالتون خوب باشه

اولا تسلیت میگم ایام شهادت آقا امام حسین رو به همه شما عزیزان چه عزادار و چه..........

میدونید تو این روزهای تاسوعا و عاشورا به جای اینکه آدم از عزا و فراق و مظلومیت حسین و یاراش دلش بگیره بیشتر از آدمای به ظاهر مسلمون به ظاهر عزادار که میتونم به جرات بگم حتی یه سر سوزن واسه اصل محرم عزاداری نمیکنند دلش میگیره.

مگه نه اینه که خدا میگه به یاد بچه یتیما باشید؟

 مگه نه اینه که میگه یه وقتی نکنه یکی تو ناز و نعمت باشه و دیگری سر گرسنه به زمین بذاره؟

مگه نه اینه که خدا میگه ظلم نکنید؟

پس کو؟ کجاست مسلمونیمون؟ کو این همه ادعا؟

میدونید من تو این دو روز به خیلی چیزا رسیدم به این رسیدم که ما نه تنها به واقع مسلمون نیستیم بلکه میتونم بگم ما بت پرستهای قابلی هستیم آره ما بت پرستیم مگه بت چیه؟

حتما بت باید از سنگ و چوب باشه ؟یا حتما باید تو بتخونه نگهداری بشه و یه مشت آدم بیکار برن اونجا و خم و راست بشن و ورد بخونن؟

نه ما از اصل دور شدیم خیلی دور .

من دیدم تو یه هیئت عزاداری یه علامت خریداری شده که قیمتش میلیونها تومان آب میخوره یا طرف میاد شام یا ناهار نذری میده اونم به کسانی که همه دستشون به دهانشون میرسه آخه ایهاالناس واقعا مشکل عزاداری ما شام و ناهاره یا علامت هیئت یا طبل و دهل واقعا کل مشکل ما اینه؟

آخه من میخوام بدونم کسی که حاضر نیست به خاطر آقا از صدای خودش بگذره و واسه ۱۰ شب مداحی .............. تومان پول طلب میکنه چه جوری میخواد صحنه عاشورا رو واسه مردم زنده کنه و چه جوری میخواد از مردم بخواد که به خاطر آقا از خودشون بگذرند چه جوریییییییییییییییییییییییییییی؟

به قول شاعر:

بزن باران که دین را دام کردند............................. شکار خلق و صیــد خـام کردند

بزن باران خدا بازیچــه ای شد............................. که با آن کسب ننگ و نام کردند

پس بهتره به خاطر احترام به نام مقدس محرم و شهیدان این راه تا زمانی که لیاقت پیدا نکردیم اسم عاشورا و تاسوعا رو نیاریم.

خیلی دلم پره از همه عزادارای واقعی آقا معذرت میخوام اگه با حرفام باعث تکدر خاطرشون شدم.

به امید روزی که دیگه روزی به نام روز ریا نداشته باشیم .

التماس دعا.

یا حق.

منو ببخشید اگه اینقدر دیر آپ میکنم باور کنید وقت ندارم بیام نت ولی خدا رو شکر میکنم که این فرصت رو پیدا کردم که دوباره در خدمتتون باشم امروز میخوام درباره یه شاعر بنویسم که شاید خیلی ها بشناسنش و خیلی هام نه میدونید فکر میکنم این شخصی که میخوام دربارش واستون بنویسم تو ادبیات ما یه کم مظلوم واقع شده و علی رغم شعرهای بسیار زیبا و دلنشینی که داره کمتر بهش توجه میشه، امیدوارم که اولا این مطلب مورد توجه شما عزیزان قرار بگیره و ثانیا یه کم بیشتر به ادبیات و شعر و شاعرامون توجه بشه ایشالا.

رهی معیری                         

محمد حسین رهی معیّری فرزند مرحوم محمد حسن خان موید خلوت نوه نظام الدوله معیّرالممالک از اعقاب عارف ربانی قرن چهارم هجری،با یزید بسطامی، دهم اردیبهشت ماه 1288 هجری شمسی در تهران چشم به جهان گشود و در 24 آبان ماه سال 1347 شمسی به سرای باقی شتافت و در مقبره ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

کسانی که با شعر و ادب، انس و الفتی دارند، رهی شاعر بلند نام معاصر را به خوبی می شناسند، زیرا شخصیت و شیوه خاص او در شهر گفتن شیفتگان بی شماری دارد.
اشعار رهی آینه ای است از روح پاک و بی آلایش او، مناعت و استغنای طبع و صفای باطن او از گفتارش به خوبی هویداست. چنانچه خود او گفته است.

ما را به آفتــابِ فلــک هــــم نیاز نیست
این شوخ دیده را، به مسیحــا گذاشتیــم
بالای هـفت پرده ی نیـلی اسـت جای ما
پا چون حـــباب، بر ســـر دریا گذاشـتیم

از مادیات گسسته و به معنویات پیوسته و به قول خود ((رفته و پا بر سر دنیا گذاشته و کار جهان را به اهل جهان وا گذاشته)).
با مطالعه و ممارست در آثار استادان بزرگ، تسلط خود را در سخن بدان پایه رسانیده است که روح مولانا را در قالب سعدی ریخته، گاهی با شور حال مولای روم و گاهی به پاکی خواجه شیراز و گاه به فساحت شیخ اجل سخن می گوید:

حالا هم چند تا از سروده های معیری رو مینویسم ایشالا که مورد پسندتون باشه:

آن را که جفـا جوست نمی بـاید خـواست
سنگین دل و بد خوست نمی باید خواست
مـا را ز ـتو غـیــر از تـو تـمنــایی نـیست
از دوست به جز دوست نمی باید خواست

چشــــــم فــــروبستــــه اگــــر وا کنـی
درتو بـــود هــــر چـــــه تمنــــا کنــــی
عافیت از غیــر نصیــــب تـــو نـــیست
غیر تو ای خسته طبـــیب تـو نیــــست
از تــــو بـــود راحـت بیـــمــــار تــــــو
نیـــست بـــه غــیر از تــو پــرستار تو
همـدم خـود شــو کــه حبـــیب خــودی
چـــاره خـــود کـــن که طبــیب خـودی
غیـــر کــه غـافــل ز دل زار تـوســت
بی خبراز مصـــلحـــت کـــار تــوسـت
بر حــــذراز مصلــحــت انــدیش باش
مصلحـــت انــدیش دل خـــویش بــاش
چـشم بصیــــرت نگشـــــایی چـــــرا ؟
بی خبر از خــویش چـــرایــی چـــرا ؟
صید که درمانده ز هر سو شده است
غفـلــــت او دام ره او شــــده اســـت
تـــا ره غفلـــت سپــــــرد پـــــای تــــو
دام بــــود جـــــای تـــــو ای وای تــــو
خواجـــه مقبــل کـــه ز خـــود غــافلی
خواجـــه نــه ای بنــــده نـــا قـــــابـلـی
از ره غفــلـــت بــه گــــدایــی رســــی
ور بــه خـــود آیـــی بـه خــدایی رسی
پیـــــر تــهــی کیســه بـی خـانــــــه ای
داشــت مــــکـان در دل ویـــرانـــه ای
روز بـه دریـــوزگــی از بخـــت شــوم
شام به ویرتانه درون همــچـــو بــوم
گنــــج زری بــود در آن خــکـــه دان
چـون پـــری از دیــده مــردم نهــــان
پــای گـــدا بــر ســر آن  گنـــج بــود
لیـک ز غـفلت بـه غـم ورنـــج بــود
گنـج صفـت خــانه به ویـرانه داشت
غافل از آن گنـج که در خانه داشت
عاقبت از فـــاقــه و انــدوه و رنــج
مرد  گــدا ُُمـرد و نهـــان مـاند گنج
ای شـده نالان ز غم و رنج خویش
چند نداری خبــر از گنــج خویــش؟
گنــــــج تــو بـاشـــد دل آگـــــــاه تو
گوهـــر تـو اشــک سحــــــرگـاه تو
مــــــایـه امـــــید مـدان غیـــــر را
کعبـــه حــاجــات مخــوان دیــر را
غیــر ز دلخـــواه  تـو آگـاه نـیست
ز آنـکه د لی را به دلی راه نیست
خـواهـش مرهــم ز دل ریــش کن
هرچه طلب می کنی ازخویش کن

دیگران از صدمه اعدا همی نالند و من
از جفای دوستان گریم چو ابر بهمنی
سست عهد و سرد مهرند این رفیقان همچو گل
ضایف آن عمری که با این سست عهدان سر کنی
دوستان را می نپاید الفت و یاری ولی
دشمنان را همچنان بر جاست کید و ریمنی
کاش بودند به گیتی استوار دیرپای
دوستان در دوستی چون دشمنان در دشمنی

و هر انسان
براي هر انسان
برادريست
روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند
قفل افسانه اي است و قلب براي زندگي بس است عشق فروتن است عشق فروتني است از ياد نبريم كه درسرتاسر زندگي خود هرگاه به انسان والايي شايسته ي عشق برخورده ايم نخستين خصلت برجسته اي كه در او يافته ايم فروتني او بوده است و هر قدر درجه ي دانش و فرهنگ وي بالاتر به همان نسبت فروتني او نيز افزونتر است
پس عشق را با اين نخستين خصلت بزرگ و خجسته مي توان بازشناخت عشق نيكي است عشق همه ي نيكي هاي جهان را در خود جمع دارد و به همين سبب نيرومند است به سبب همين نيرومندي است كه مهربان و ايثارگر است و به عكس دمي به اين سنگين دلان و ستمكارگان افسار گسيخته ي سرتا سر جهان بنگريد كه سنگين دلي و ستمكارگي آنان به رغم نيرومندي ظاهريشان حاصل ضعف و پلشتي آنهاست.

برگرفته از نوشته های ادبی آوای آزاد.

مرو ای دوست ، مرو ای دوست ، مرو از دست من ای یار

که منم زنده به بوی تو به گل روی تو

مرو ای دوست مرو ای دوست بنشین با منو دل

بنشین تا برسم مگر به شب موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خسته ی من

تو که خاموشی بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو

بنشین تا بنشانی نفسی با آتش دل

بنشین تا برسم مگر به شب موی تو.

تو نباشی چه امیدی به دل خسته ی من

تو که خاموشی بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو

چه کنم با دل تنها که نشد باور من

تو و ویرانی خاموشی کوهم اگر چه کنم با غم تو

چه کنم با دل تنها چه کنم با غم دل چه کنم با این درد

دل من ای دل من

دل من ای دل من

                                                                   التماس دعا

اومدم بگم که در هر سه تاش رو باز کردم

نظر یادتون نره

پس سلام

خوبین؟

بابا منظورم از آخرین بار خداحافظی یا بستن اینجا نیست فقط میخوام واسه اولین و آخرین بار حالا شعر که نمیشه اسمشو بذاری یکی از درد دلهای دوره خدمتم رو بنویسم میدونم شاید به نظر همتون خوب نباشه ولی واسه من یادآور خیلی دلتنگی تو دوره خدمت هست که چه شبهایی رو صبح کردم و چه روزهایی رو به انتظار شب نشستم تا درد دلم رو به دل شب بگم میدونید معتقدم شب محرم راز همه انسانها یا حتی همه موجودات هست و بی صبرانه انتظارش رو میکشم.

حالا بخونید ببینید خوبه یا نه؟ البته با اجازه از همه.

نمـــــــاز عــــــاشقـــــــی

شب گریــه های این دلــم در حسـرت دیـدار تو        

هر گه کنم بر مه نگـــاه گویی که هستـم یار تو

هر شب به عـشق روی تو کـردم نظاره آسمان

مه دیدم و سوسوی نور، نور تو دیدم بر گمان

شب راسحر کردم همی شـستم زدیده خواب را      

در انتظــــــار دیدنــت سجــــــاده کــردم آب را

خوانـــدم نـمـــــاز عــاشـقی بر قبله چشمان تو

کردم نظاره با دو چـشم خویـش آن مژگــان تـو

بـس آرزوی مـن بُُُُُُُـود بــوسیــدن روی مَـَهَــت

چون من به هر سو بنگرم راهی نبینم جزرَهَـت

 نوشته شده توسط مجید بامداد سه شنبه

                                                             ۱۷/۹/۱۳۸۳  ساعت :۵:۲۰َ

اولا میخواستم از همه شما معذرت بخوام اگه با ارسال پست قبلیم یه کم نگرانتون کردم و تشکر کنم از همتون به خاطر همراهیتون.

ثانیا میخواستم یه شعر از سهراب بنویسم که دوست خوبمون «مهناز» ازم اینو خواسته پس خواهشاْ اگه خوندید و خوشتون اومد نظر یادتون نره.

تا نبض خیس صبح

آه در ایثار سطح ها چه شکوهی است
ای سرطان شریف عزلت
سطح من ارزانی تو باد
یک نفر آمد
تا عضلات بهشت
دست مرا امتداد داد
یک نفر آمد که نور صبح مذاهب                               
 دروسط دگمه های پیرهنش بود                 
از علف خشک آیه های قدیمی                       
پنجره می بافت
مثل پریروازهای فکر جوان بود
حنجره اش از صفات آبی شط ها
پر شده بود
یک نفر آمد کتابهای مرا برد
 روی سرم سقفی از تناسب گلها کشید
عصر مرا با دریچه های مکرر وسیع کرد
میز مرا زیر معنویت باران نهاد
بعد نشستیم
حرف زدیم از دقیقه های مشجر
از کلماتی که زندگانی شان در وسط آب می گذشت
فرصت ما زیر ابرهای مناسب
مثل تن گیج یک کبوتر ناگاه
حجم خوشی داشت
نصفه شب بود از تلاطم میوه
طرح درختان عجیب شد
 رشته مرطوب خواب ما به هدر رفت
 بعد٬ 
 دست در آغاز جسم آب تنی کرد
بعد در احشای خیس نارون باغ
صبح شد .

بچه ها بیایید یه لطفی بکنید هممون دستمون رو رو به آسمون خدا دراز کنیم و ازش واسه یکی از دوستامون که یه عمل خیلی سخت در پیش داره دعا کنیم و طلب شفای عاجل واسه این دوست خوبمون داره.

پس لطفا دستت رو بیار بالا و روت رو به طرف خدا کن و بلند بگو : 

 اللهم اشف مرضانا

 اللهم اشف مرضانا

 اللهم اشف مرضانا

ایشالا خدا جواب دل همتون رو بده.

ببخشید اگه چند روز نبودم آخه حال و حوصله آپیدن رو نداشتم ولی امروز یه کم سر حالم و میخوام آپ کنم.

بابا چند بار بگم اگه دوست دارید درباره مطلبی بنویسم تو نظرات بذارین حتما واستون در اون مورد مینویسم پس منتظره نظرات زیباتون هستم.

حالا چند بیت شعر از حمید مصدق مینویسم امیدوارم که خوشتون بیاد.

می خواهم در باره شاعری بنویسم که در یاد و خاطر میلیونها انسان جاوید شده؛ شاعری که از احساس خود میگوید و با هر شعر خود ما را با احساساتش همراه می کند. می خواهم در باره پریشادخت شعر معاصر ایران فروغ فرخزاد بگویم.
نام : فروغ
نام خانوادگی :فرخزاد
شماره شناسنامه: 678
صادره: تهران بخش :5
فروغ فرخزاد در پانزدهم دی ماه 1313 در یک خانواده متوسط با هفت بچه به دنیا آمد، پدرش یک افسر مستبد ارتش رضاخانی بود که در کودتای رضا خان نقش داشت وی بر خلاف اخلاق ارتشی اش و مستبد بودنش علاقه خاصی به شعر داشت و در تنهایی خود با اشعار حافظ و سعدی خلوت می کردو فروغ با شوق تمام به اشعاری که پدر می خواند گوش می داد. و همین نقطه آغاز شاعری فروغ بود، او شعر سرودن را از نوجوانی آغاز کرد. و در نقاشی استعداد خاصی داشت. خانواده فروغ خانواده ای بسته و مرد سالار بود. فروغ در سن 17 سالگی عاشق شد و با پرویز شاپور ازدواج کرد و به اهواز رفت. در 29 خرداد 1331 تنها فرزندش کامیار متولد شد. و پس از آن روزهای سختی را گذراندو بسیار زود از شوهرش جدا شد.
در سال 1331 نخستین مجموعه شعر خود را به نام اسیر و در سال 1335 دومین مجموعه را با نام دیوار منتشر کرد. سومین مجموعه اشعار را با نام عصیان در بیست و دو سالگی به دست چاپ سپرد. فروغ بعد ها این سه آثار خودرا ارزش و احساسات سطحی یک دختر جوان دانست.
در سال 1337 سینما توجه فروغ را جلب می کند. و در این مسیر با ابراهیم گلستان آشنا می شود و این آشنایی مسیر زندگی فروغ را تغییر می دهد. و چهار سال بعد یعنی در سال 1341 فیلم (خانه سیاه است) را در آسایشگاه جذامیان تبریز می سازند. و در سال 1342 در نمایشنامه شش شخصیت در جیستجوی نویسنده بازی چشمگیری از خود نشان می دهد. در زمستان همان سال خبر می رسد که فیلم خانه سیاه است برنده جایزه اول فستیوال « اوبر هاوزن » شده و باز در همان سال مجموعه تولدی دیگر را با تیتراژ بالای سه هزار نسخهتوسط انتشارات مروارید منتشر کرد.در سال 1343 به آلمان و ایتالیا و فرانسه سفر می کند. سال بعد در دومین فستیوال سینمای مولف در پزارو شرکت می کند که تهیه کنندگان سوئدی ساختن چند فیلم را به او پیشنهاد می دهند و ناشران اروپایی مشتاق نشر آثارش می شوند.
روز 24 بهمن 1345 آخرین برگ از دفتر زندگی این شاعر برجسته ورق خورد. فروغ در این روز بر اثر تصادف رانندگی در جاده دروس-قلهک جان باخت- خود فروغ مدتی قبل از مرگش در جایی نوشته بود می ترسم قبل از آنچه فکر می کنم بمیرم و کارهایم نا تمام بماند و این درد بزرگیست.
جسم بی جان فروغ را روز چهارشنبه 26 بهمن ماه با مراسم تشیعی با شکوه توسط نویسندگان و همکارانش در گورستان ظهیر الدوله به خاک سپردند.
با اینکه در حال حاضر فروغ در کنار ما نیست ولی احساس می شود، فروغ با آثارش زنده است و در میان ماست شاید پر رنگ تر از زمانی که جسمش پیش ما بود.

اینم چند تا عکس از مرحوم فرخزاد.

اینم چند بیت شعر از فروغ پر فروغ:

سلامی به شوق و شور زیارت و سلامی به شیرینی بوسیدن ضریح آقا.

امیدوارم که حال همتون خوب باشه.

این پستم به معنیه یه خداحافظیه کوتاه و موقت چند روزه است آره درست فهمیدین بالاخره آقا ما رو هم طلبید و من خیلی خوشحالم گر چه خوب میدونم به هیچ وجه لایق نیستم ولی آقا قربونش برم اینقدر مهربونه که بی لیاقتهاش رو هم میطلبه.

بچه ها از این که این چند مدت همراه من بودید خیلی ازتون ممنونم ولی یه خواهش از همتون دارم اونم اینکه خواهشا حلالم کنید.

در ضمن این یه سفر زیارتی سیاحتیه مجردیهمن با دو تا از دوستام.

راستی اگه قابل بودیم دعامون کنید.

یا حق. 

السلام علیک یاعلی بن موسی الجعفر ((ع))

عید سعید فطر بر همه شما عزیزان مبارک

مطلب امروزم به خواسته دوست خوبم باران در مورد عرفان هست گر چه میدونم شاید اونی که مد نظر

ایشون بوده نشده و من ازشون معذرت میخوام اگه اونی که میخواستن نیست چون واقعا اطلاعات من

در این زمینه کم هست و نتونستم اون چنان باید و شاید در این مورد اطلاعات کسب کنم و تحقیق کنم

ولی در کل سعی کردم پیش درآمدی از پیدایش عرفان رو اینجا بیارم و چند منبع اینترنتی در مورد عرفان

رو مینویسم که اینشالا قابل قبول باشه.

مقدمه ای بر شناخت عرفان

در پیدایش عرفان نمیتوان به تاریخ مشخصی از حیات آدمی اشاره کرد اما میتوان تصور نمود گام نخست انسان در کسب معرفت و شناخت ، طلوع اندیشه های عرفانی است.این آغاز با شروح حیات آدمی پیوند خورده و در طی زمان به غنای آن افزوده شده تا اینکه در مقطعی از زمان میتوان نمونه هایی براین سیر تکاملی اشاره کرد که عمده محققین آنرا نقطه اوج اندیشه های عرفانی در نظر گرفته و به اصطلاح تقویم زمانی را برای عرفان از این به بعد منظور کرده اند.

در هر حال دادن تعریفی مشخص ازعرفان نیازمند به توجه به مشرب فکری هریک از معتقدین به ادیان مشخصی است چون هریک از جریانات عرفانی متاثر از دین و آئینی هستند که در آن رشد یافته اند.

در هریک از ادیان شیوه ای از پرستش وجود دارد که خدا را نه در شکل خاص و ترس از عذاب و کیفر و به امید پاداش بلکه از سر مهر و محبت و دوستی می پرستند( به تعبیری از روی عشق ) و این اشتراک در شیوه خود اشتراکات فطری را به میان میکشد که در سرشت معنوی انسان به ودیعه نهاده شده و سرچشمه بسیاری از نیات و افعال آدمی است. این اندیشه ممکن است در هریک از ادیان ومکاتب تقریر شود که در اجماع نهایی با اصلاح برخی برداشتهای هر تعبیر و بیان که متاثر از روح مذهبی آن مکتب است به نمونه های مشابهی در شیوه و سلوک برخورد می کنیم که همان عرفان است.

هدف عرفان ارتباط با خدا بطور مستقیم ونزدیک است که از آن به شهود تعبیر میشود. این مهم در شرایطی عملی میشود که دیگر مدعی شناختن در بین نباشد زیرا شناختن محتاج به دو امر شناسنده و شناخته شده است در حالیکه عرفان در مسیر کسب معرفت به جایی میرسد که فقط حقیقت باشد و از خود نشانه ای باقی نمی ماند و این مقام فناست که عموم مکاتب عرفانی در آن وحدت نظر دارند.

عرفان را میتوان به راه میانه ای در مقابل دو نظریه اصالت ماده و اصالت تصور تعریف کرد.زیرا در کنار قبول ادراکات حسی برای نیل به حقیقت آنرا مقدمه ای بر شناخت میدانند و تا زمان حیات تجربه آنرا برای سالک ضروری میدانند اما در آن متوقف نمیشوند. عارف در پی مشاهده باطن حقیقت است که خود مستلزم قطع پیوندهای مادیست تا با حقیقت ازلی که آغاز و انجامی ندارد به وحدت برسد. تجربه ای مافوق تجربه های معمول و متداول.

عرفان ایران ضمن برخورداری از غنای فرهنگی ایران باستان و اندیشه های حکمت خسروانی که در فلسفه اشراق متجلی شده است در دوره های بعد از تعالیم عالیه اسلام در تربیت معنوی و تقویت ابعاد روحی و روانی بهره مند شده است.

عرفان اسلامی بطور مشخص به تصوف اطلاق میشود در حالیکه هنوز هم اظهار نظرهای متفاوتی در اینباره صورت می گیرد که حوزه عرفان را از تصوف جدا نموده و سعی در انحرافی خواندن تصوف دارند.

نظر دیگری هم در این باب هست که گفته میشود تصوف عرفان ایرانی - اسلامی است. در حالیکه بنا به روایات تاریخی نام صوفی برای اولین بار به ابوهاشم کوفی اطلاق شده که در حوزه سرزمین های عربی بوده هرچند ممکن است توجه به سابقه تاریخی شهر کوفه داشته باشند که ترکیبی از اقوام مهاجر بوده  به دلایل نظامی در حدفاصل سرزمین عرب و عجم بنا شده بود و بسیاری از اینان ریشه در مردم عجم( ایرانی تبار) داشتندو البته این نظر چندان صحیح به نظر نمیرسد.

با این وصف عرفان و تصوف اسلامی در ایران از رشد و بالندگی بسیاری برخوردار بوده و حوزه های جغرافیایی چون خراسان و کرمان و اصفهان جلوه بیشتری دارند.

هفت وادي عرفان

وادي در لغت به معني رودخانه و رهگذر آب سيل، يعني زمين نشيب هموار کم درخت که جاي گذشتن آب سيل باشد و هيمنطور به معني صحراي مطلق آمده است.در اصطلاح شيخ عطار مراحلي است که سالک طريقت بايد طي کند و طي اين مراحل را به بيابانهاي بي زينهاري تشبيه کرده است که منتهي به کوههاي بلند و بي فريادي مي شود که سالک براي رسيدن بمقصود از عبور از اين بيابانهاي مخوف و گردنه هاي مهلک ناگزير است و آنرا به واديها و عقبات سلوک تعبير کرده است.

 صوفيان مقدم در تصوف هفت مقام تصور کرده اند از اين قرار:
 

1-     مقام توبه  2-     ورع   3-     زهد   4-     فقر   5-     صبر   6-      رضا    7-   توکل.

 ده حال هم بر این هفت وادی ذکر کرده اند: 
    
1-     مراقبه   2-      قرب   3-      محبت   4-     خوف   5-     رجا   6-      شوق   7-     انس
8-     اطمينان   9-     مشاهده   10-  يقين

 عطار در مصيبت نامه پنج وادي تصور کرده است و در منطق الطير هفت وادي. از قرار زیر :

1-     طلب   2-     عشق   3-      معرفت   4-      استغنا    5-      توحيد    6-      حيرت       7-      فقر و فنا

موضوعات عرفان

دیدگاه عرفانی نسبت به مسائل ملهم از اندیشه های عارف به جهان پیرامون خود و موضوعات اساسی ان است. مهمترین آنها را میتوان به قرار زیر و فهرست وار اشاره کرد:

1-آفرینش: عارف ، جهان ملموس و عینی را واقعی نمیداند و در نظر وی خلقت مانند آینه ای است که یک روی آن سیاه و کدر و روی دیگر آن صاف و روشن است. انچه کدر است همان جسم است و جهان مجموعه ای از این اجسام و پدیده ها.اما صورت روشن و صاف آن ورای همه تعینات است و آنچه خداوند برا ی تجلی سیمای خود خلق کرده و آن حقیقت خلقت است .

2-ماهیت روح:عرفا معتقد به وحدت روح هستند و استاند آنان به آیات قرآنی در این باب است(انعام-98)(لقمان-28).از نظر عرفای اسلامی خدا ، حق است و واحد است. پس آنچه که یگانه حق است،ابدی است.

خلقت انسان نیز منشا همین اصل است و خلقت دو گانه ای نیست. آنچه در ظاهر است کالبد است و انچه در باطن است روح است.

در تشریح این نکته اهل عرفان واردمباحث روحی نمیشوند و با استاد به قرآن ، آنرا لطیفه ای الهی دانسته که علم بشر در آن راه ندارد.

3-وحدت وجود:ارتباط نزدیکی با نظریه ماهیت روح دارد. عارف با نفی دنیا تنها یک حقیقت را شاهد است که وجود دارد و باقی در متن آن وجود ، موجودند و صاحب حیات و جنبش.هر آنچه هست اوست و باقی هم جزئی از اویند نه جدا از او. مانند نسبت قطره و یا موج با اقیانوس.هرکدام از این دو مجزی از اقیانوس قابل تصور نیستند.

جهان هم سراسر خلقت خداست و چنانکه گفته شد تنها وجود ابدی و ازلی است.نکته مهم در این میان آنست به مفاهیم این وحدت توجه شود و اول آنکه بدانیم این وحدت عددی نیست و اینکه وحدت امری حقیقی است و کثرت اعتباری.

علیرغم برخی تفاوت در اقوال عرفا و صوفیه موضوعات مشترک و مبادی ، مصادر و اهداف واحدی بین آنان برقرار است.

                                                      التماس دعا

  ببخشید بچه ها اگه چند وقتی نبودم آخه داشتم وبلاگهای دیگم رو می آپیدم به هر حال شرمنده

 حالا میخوام بگم منظورم از ایجاد اینجا چیه:

 من میخوام تو اینجا مطالبی بنویسم حالا از چی اونو شما باید بگین ولی جون داداش سخت نگینا؟

نه شوخی کردم واسم بنویسین میخواین چی بنویسم اگه واقعا بتونم حتما مینویسم حتی اگه شده برم دربارش تحقیق کنم پس منتظرم.

 نظر یادتون نره.

 یا حق.

بازم سلام ،سلام به همه خوبان چه دوستای قدیم و چه اونایی که جدیدا افتخار آشنایی به بنده

میدن،به همتون میگم سلام بازم من اومدم.

البته این دفعه یه کم با دفعه قبل فرق میکنه آخه اون دفعه همه مطلبام عشقولانه بود ولی این دفعه

عشقولانه تره امااااااااااااا این کجا و آن کجا.

به قول شاعر گفتنی : (میان ماه من تا ماه گردون..........تفاوت از زمین تا آسمان است).

دوستای گلم میدونین من افتخار اینو دارم که روز ضربت خوردن آقا علی (ع) این وبلاگ رو آپ کنم و از

همتون خواهش میکنم تو این روزها و شبهای عزیز قدر این بنده نا چیز خدا رو از دعای خیرتون محروم

نکنید و دعا کنید بدون توجه به گذشته بتونم زندگی سالم و خوبی داشته باشم من هم سعی میکنم تا

اونجا که بتونم دعاتون کنم. 

به لیلی من رسیدم یا علی گفت

به مجنون هم رسیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالجنون است

که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

دعایی کرد او هم یا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند

چو بر می خاست آدم یا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمیشد

گمانم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده میشد

یقین آنجا علی هم یا علی گفت.

سبز باشید در پناه حق

یا علی